Ξέρω ένα ποιητή

Ξέρω ένα ποιητή
που δεν αγαπά τις λέξεις
τα φορτία τους
τις συμφορές που σέρνουν
άλογα ανυποψίαστα
αφηνιασμένα

δεν ακούει
το ποδοβολητό τους
στην παράκρουση των στίχων
τις μελωδίες της λύπης
σαν χτυπιούνται ανελέητα
σφυριά στον κρόταφο
για να κηρύξουν το αδήριτο
μιας αλήθειας
μοναχικής κι αποσυνάγωγης
το αδήριτο του θανάτου

μα κυνηγά προχείρως
λέξεις καταντημένες
επί χρήμασι
ήχους κυμβάλων

που πόρρω απέχουν
απ’ όσα η ποίηση θέλει να πει
και σιωπηλώς
υπονοεί

πόρρω απέχουν
από της ψυχής την αφύλακτη καταφυγή
και του σώματος τη λυγμική κραυγή.

Ένα ποιητή
που δεν κοιμάται με τις λέξεις του
μην τον λογαριάζεις
τον ανέραστο.